De basis van de wereldwijde financiële structuur begint onder zijn eigen gewicht te scheuren. De Amerikaanse schatkistmarkt, die hypotheekrentes en leenlasten wereldwijd bepaalt, staat voor een structureel probleem dat centrale banken en toezichthouders jarenlang stilzwijgend hebben proberen te beheersen. Nu wordt de druk onontkoombaar zichtbaar.
De verhandelbare schuld van de schatkist steeg tegen het einde van het fiscale jaar 2025 tot meer dan $30,2 biljoen, meer dan een verdubbeling sinds 2018. In dat jaar had de VS een tekort van $1,8 biljoen en betaalde voor het eerst meer dan $1 biljoen aan rente op publiek gehouden schuld – een bedrag dat nu groter is dan zowel de defensie-uitgaven als de kosten van Medicare. De herfinancieringskalender blijft zwaar: alleen al in 2025 liep bijna $3 biljoen aan schuld af die nieuwe kopers vereiste, terwijl de traditionele kopersbasis is weggevallen.
Buitenlandse centrale banken verminderden hun schatkistbezit. De Federal Reserve, die haar balans uitbreidde tot $8,5 biljoen via kwantitatieve versoepeling, is sindsdien bezig die weer af te bouwen. Private markten – hedgefondsen, vermogensbeheerders, stablecoin-uitgevers – namen de lasten over die voorheen door soevereine en centrale banken werden gedragen. Die concentratie van hefboomwerking bij minder spelers heeft kwetsbaarheid gecreëerd.
De waarschuwingssignalen kwamen geleidelijk. September 2019 bracht een bevriezing van de repo-markt die binnen enkele dagen noodliquiditeit van de Fed vereiste. Maart 2020 was nog erger: COVID-19 leidde tot een verkoopgolf van staatsobligaties toen institutionele beleggers het asset dumpen dat zij als ’s werelds veiligste beschouwden, samen met de rest. De Fed moest enorme noodaankopen doen om de marktwerking te herstellen – interventies die werkten, maar een afhankelijkheid creëerden die moeilijk terug te draaien is gebleken.
Een structurele kwetsbaarheid ligt ten grondslag aan beide episodes. Hedgefondsen domineren nu de cash-futures basis trade, een gehevelde arbitragestrategie die afhankelijk is van nauwe spreads en ruime kredietvoorziening. Elke verstoring van hefboomtoegang of financieringskosten kan een kettingreactie van liquidaties veroorzaken in zowel de schatkist- als derivatenmarkten.
Deze context verklaart waarom crypto-handelaren en instellingen Bitcoin tegenwoordig anders beoordelen. Er steunt geen centrale bankenbalans achter de liquiditeit van Bitcoin. Geen repo-marktbevriezing kan plotseling het aanbod verstikken. Bitcoin werkt op onveranderlijke uiteindelijke afwikkeling – eigenschappen die juist aanspreken omdat het vertrouwen in de schatkistmarkt is komen te hangen van constante interventies door centrale banken, in plaats van echte stabiliteit.
Volg de wekelijkse veilingen van staatsobligaties en de bied-dekkingverhoudingen in het komende kwartaal nauwgezet. Verzwakt de private vraag terwijl de rentes hoog blijven, dan staat de Fed voor een tweesprong: opnieuw quantitative easing inzetten en inflatie aanjagen, of de financieringskosten in de economie laten oplopen. Op dat punt wordt de niet-correlatie van Bitcoin met het schatkistbeleid relevant voor institutionele portefeuilles.
Amerikaanse schatkistmarkt onder druk door $30T schuld – Bitcoin als mogelijke hedge
De groeiende Amerikaanse schuld en instabiliteit op de schatkistmarkt wekken zorgen over het absorptievermogen van leningen, waardoor de vraag verschuift naar private markten en stablecoin-uitgevers. Dit systeemrisico werpt een schaduw over Bitcoin als alternatieve waardeopslag.